Divan edebiyatında tevhid örnekleri

Divan edebiyatında tevhid, Türk edebiyatının önemli bir parçasını oluşturur ve bu türdeki eserler, sanatçıların ilahi olanla olan derin bağlarını ifade etme biçimlerini yansıtır. Bu eserler, genellikle Tanrı'nın birliğini, kudretini ve güzelliğini dile getiren şiirler olarak karşımıza çıkar. Şairler, tevhid şiirlerinde kullandıkları dil ve üslup ile hem estetik bir değer sunar hem de dini duyguları pekiştirir. Divan edebiyatında yer alan bu örnekler, edebiyat tarihimizdeki manevi derinliği ve zenginliği gözler önüne serer.

Divan edebiyatında tevhid örneklerinden bazıları şunlardır:

Ayrıca, Nabi'nin "İdüp duliib-ı istilndyı gerdiin cuy-ı cud üzre / Riyaz-ı ihtiyac-ı mümkindtı eylemiş irva" beytiyle başlayan kasidesi de bir tevhid örneğidir. 

Divan edebiyatında tevhidler genellikle kaside, gazel ve mesnevi biçimlerinde ve aruz ölçüsü ile kaleme alınmıştır. Ancak halk edebiyatında hece ölçüsüyle de tevhid yazılmıştır. 

• Şeyhî. "Eğer hücum-ı ecelden dilüm bulursa mecâl / Diyem senâ-yi cemâl-i Cemîl-i celle celâl" şeklinde başlayan 60 beyitlik tevhid. 
• Fuzûlî. Türkçe Dîvânı'nın başında yer alan ve en güzel örneklerinden kabul edilen tevhid. 
• Nâbî. "Ta’âlallâh zihî dîvân-tırâz-ı sûret ü ma’nâ / Ki cism-i lafz ile rûh-ı ma’âli eylemiş peydâ" beytiyle başlayan 91 beyitlik tevhid. 
• Niyâzî-i Mısrî. 17 beyitlik tevhid. 
• Âlî. 14 beyitlik tevhid.